The Northern Way

The Complete Corpus of Anglo-Saxon Poetry

The Paris Psalter: Psalm 143
Verse Indeterminate Saxon


Drihten is gebletsad,      min se deora god,
þe mine handa      to hilde teah
and mine fingras      to gefeohtanne.
He is mildheortnes      min æt þearfe,

5

frið and fultum,      fæst andfengea
and alysend is      lifes mines.
Min þu mære eart      mihtig scyldend;
ic hiht on ðe      hæbbe fæste,
þæt þu me folc mænig      fægere underþeoddest.

10

Hwæt is se manna,      mihtig drihten,
þe þu him cuðlice      cyþan woldest,
oððe mannes sunu,      þæt hit gemet wære,
þæt þu him aht wið      æfre hæfdest?
Man byð merwe gesceaft,      mihtum idel;

15

beoð his dagas swylce      demde gelice,
swa þu on scimiendre      sceade locige.
Ahyld þine heofenas,      halig drihten,
onhrin þissum muntum,      and hi hraðe reocað.
þine ligetta      leohtað and beorhtað,

20

and þu hi toweorpest      wide æfter;
synd þine strele      strange swylce,
and ðu hi gedrefed hafast      deope syþþan.
Onsend þine handa      of heanessum,
alys me and genere      wið lagustreamum

25

manegum wæterum      and wið manfolmum
fremdra bearna      and frecenra.
þara muðas sprecað      manidel word,
bið hyra seo swiðre      symble abysgod,
þæt hi unrihtes      elne tiligeað.

30

Ic niwlice      niwne cantic
þam godan gode      gleawne singe
on psalterio,      þe him swynsað oft
mid tyn strengum      getogen hearpe,
on þære þe ic þe singe      swiþe geneahhe.

35

þu healdest and sylest      hælu cyningum;
þu alysdest eac      leofne Dauid,
þinne agenne      ombihtmæcg,
of þam awyrgedan      wraðan sweorde.
Alys me and oðlæd      laþum wætrum,

40

manegum merestreamum,      mærum handum,
þa me fremde bearn      fæcne syndan.
þara muðas sprecað      manidel word,
byð hyra seo swiðre      symble abysgad,
þæt hi unrihtes      awa tiligean.

45

þara bearn swylce      bogum æþelum
settum beamum      samed anlice,
standað on staðule      stiðe wið geoguðe.
Wærun heora dohtru      deore gesette
and ymb frætwum      utan gegyrede,

50

efne anlicast      æþelum temple.
Heora frumwæstme      fulle syndon,
þæt hi rumlice      roccettað swiðe,
of þissan on þæt      þonne wendað.
Heora sceap wærun      swylce tydred

55

and on siðfatum      swiþe genihtsum,
heora oxan eac      ungemete fætte.
Ne hreosað hi to hrusan      hearde gebiged,
ne þær fernes is      folca mænegum,
ne care micle      cleopiað on worðum.

60

Eadig bið þæt folc,      oðre hatað,
þe him swa on foldan      fægre limpeð;
eadig bið þæt folc      þe ælmihtig wile
drihten god      dema weorðan.

Index  |  Previous page  |  Next page