The Northern Way

The Complete Corpus of Anglo-Saxon Poetry

The Paris Psalter: Psalm 88
Verse Indeterminate Saxon


Mildheortnesse þine,      mihtig drihten,
ic on ecnesse      awa singe;
fram cynne on cynn      and on cneorisse
ic þine soðfæstnesse      secge geneahhe

5

on minum muþe      manna cynne.
Forþon þa ðu cwæde      cuðe worde,
þæt on ecnesse      awa wære
þin milde mod      micel getimbrad
heah on heofenum      hæleða bearnum

10

and þin soðfestnes      symble gearwad.
Ic minum gecorenum      cuðe gesette,
hu min gewitnes      wolde gangan;
ic Dauide      dyrum esne
on aðsware      ær benemde,

15

þæt ic his cynne      and cneowmagum
on ecnesse      a geworhte
ful sefte seld,      þæt hi sæton on.
Heofenas andettað,      halig drihten,
hu wundor þin      wræclic standeð,

20

and þa halgan eac      hergeað on cyricean
þine soðfæstnesse,      secgeað geneahhige.
Nis under wolcnum,      weoroda drihten,
ænig anlic,      ne ðe ænig byð
betweox godes bearnum      gyt gelicra.

25

þu bist gewuldrad god,      þær bið wisra geðeaht
and haligra      heah gemetincg,
micel and egeslic      ofer eall manna bearn,
ða ðe on ymbhwyrfte      ahwær syndon.
þu eart mægena god,      mihtig drihten;

30

nis þe ealra gelic      ahwær on spedum,
is þin soðfæstnes      symble æghwær.
þu wide sæs      wealdest mihtum;
þu his yþum miht      ana gesteoran,
ðonne hi on wæge      wind onhrereð.

35

þu miht oferhydige      eaðe mid wunde
heane gehnægean;      hafast ðu heah mægen
þines earmes sped      wið ealle fynd.
Heofonas þu wealdest,      hrusan swylce;
eorðan ymbehwyrft      eall þu gesettest.

40

þu norðdæl and sæ      niode gesceope,
Tabor et Hermon      on naman ðinum;
hi mid strencgðe eac      upp ahebbað
þinne swiþran earm      swylce, drihten.
Wesan hea mihte      handa þinre

45

ahafen ofer hæleðas;      halig seo swyðre is,
þines setles dom      soð gegearwod.
Mildheortnes and soðfæstnes      mægene forgangað
þinne andwlitan;      þæt bið eadig folc
þe can naman ðinne      neode herigean.

50

þa on ðinum leohte      lifigeað and gangað
þe him ansyn þin      ær onlihte,
and on naman þinum      neode swylce
beoð ealne dæg      eac on blisse
and þine soðfæstnesse      symble æghwær.

55

Forþon þu heora mægenes eart      mærost wuldor,
and we þinum weldædum      wurdan ahafene.
Us an nimeð      ece drihten
and Israhela cyning      eac se halga.
þonne ðu ofer ealle      undearnunga

60

þine bearn sprecest      and bealde cwyst:
"Ic me on þyssum folce      fultum sette
ofermihtigne,      þone ic me ær geceas.
Ic me deorne scealc      Dauid gemette
and hine halige ele      handum smyrede.

65

Heo him fultumeð      and min fæle earm,
and hine mid mycle      mægene geswyðeð.
Ne mæg him ænig facen      feond æteglan,
ne unrihtes bearn      ænig sceððan.
Of his ansyne      ealle ic aceorfe,

70

þa ðe him feondas      fæcne syndon,
and his ehtendas      ealle geflyme.
Hine soðfæstnes min      samod ætgædere
and mildheortnes min      mægene healdeð,
and on naman minum      neode swylce

75

his horn bið ahafen,      heane on mihtum.
And ic his swiðran hand      settan þence,
þæt he sæstreamum      syþþan wealde.
He me him to fælum      fæder gecygde:
'Wæs me andfencge, god,      ecere hælu.'

80

And ic þonne frumbearn      forð asette
ofer eorðcyningas      ealra heahstne.
Ic him to widan feore      wille gehealdan
min milde mod      and him miht syllan,
mine gewitnesse      weorðe and getreowe.

85

Ic to widan feore      wyrce syððan
þin heahsetl      hror and weorðlic
swa heofones dagas      her mid mannum.
Gif mine bearn nellað      mine bebodu efnan
ne mine domas      dædum healdan,

90

Gif hi mine rihtwisnessa      fracoðe gewemmað
and hi mine bebodu      bliðe ne healdað,
þonne ic heora unriht gewrece      egsan gyrde
and hiora synne      swinglum forgylde.
Ne ic him mildheortnesse      mine wille

95

fægere afyrran,      ac him forð swa þeah
mine soðfæstnesse      syllan þence.
Ic æne swor      að on halgum,
þæt ic Dauide      dæda ne leoge,
þæt on ecnesse      his agen cynn

100

wunað on wicum;      bið him weorðlic setl
on minre gesihðe      sunnan anlic
and swa mona      meahte on heofenum,
þe is ece gewita      æhwær getreowe."
þu þonne wiðsoce      soþum criste

105

and hine forhogodest,      hwile yldest
and awendest fram him      gewitnesse
esnes þines;      ealle gewemdest
his halignesse      her on eorðan.
Ealle þu his weallas      wide todældest,

110

towurpe fæsten his      for folcegsan.
Hine þa towurpon      wegferende,
and he on edwit wearð      ymbsittendum.
Handa þu ahofe      heah ehtendra,
gebrohtest his feondas      fæcne on blisse.

115

Fultum þu him afyrdest      fagan sweordes,
nafað æt gefeohte      fælne helpend.
þu hine of clænnesse      clæne alysdest,
setl his gesettest      sorglic on eorðan.
þu his dagena tid      deorce gescyrtest

120

and mid sarlicre      sceame onmettest.
Wilt þu hu lange,      wealdend drihten,
yrre þin acyðan      swa onæled fyr?
Gemune, mære god,      hwæt si min lytle sped;
ne huru ðu manna bearn      on middangeard

125

to idelnesse      æfre geworhtest.
Hwylc is manna,      þæt feores neote,
and hwæþere on ende      deað ne gesceawige;
oððe hwylc manna is,      þæt his agene
fram helle locum      sawle generige?

130

Hwær is seo ealde nu,      ece drihten,
micel mildheortness,      þe þu mancynne
and Dauide      deope aðe
þurh þines sylfes      soð benemdest?
Gemune þinra esna      edwitspræce,

135

þa him fracuðlice      fremde þeode
utan ætywað,      oðre mægðe.
Cweþað him þæt edwit,      ece drihten,
feondas þine,      fæste ætwitað
and þæt þinum criste      becweþað swiðe.

140

A sy gebletsad      ece drihten
to widan feore.      Wese swa, wese swa!

Index  |  Previous page  |  Next page